دسته‌بندی نشده, بلاگ

نگاهی به آیات تغذیه در قرآن کریم (1)

آیات تغذیه

«فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ»

پس انسان بايد به خوراک خود بنگرد.

(عبس/ آیه24)

نکته اول

انسان مأمور به تفکر در غذا به عنوان یکی از نعمت های خداست. خوردن بی فکر کار حیوان است. (ضمناً باید توجه داشت که نظر کردن با دیدن متفاوت است.)

نکته دوم

انسان باید به غذای خود بنگرد که آیا حلال است یا حرام؛ دیگران دارند یا ندارند؛ این غذا چگونه به دست آمده است و نیروی به دست آمده از آن در کجا صرف می شود؟ امام باقر (علیه السلام) در ذیل این آیه فرموده اند: انسان بنگرد که علم خود را از چه کسی می گیرد و طعام را شامل طعام معنوی دانستند.

نکته سوم

انسان باید نظر کند که این مواد غذایی چگونه در اندام های گوارشی او متحول می شوند؛ چگونه به او انرژی حیات می دهند و چگونه اندام های او را می سازند. مسلمان باید ولو به اجمال نسبت به بدن خود آگاهی داشته باشد.

نکته چهارم

انسان باید به غذایش نگاه کند؛ یعنی باید هنگام غذا خوردن به خوراک خود چشم بدوزد تا به سوء هاضمه دچار نشود.

نکته پنجم

به طعام نگاه کنید تا میهمان ناراحت نشود و به رغبت مشغول خوردن باشد.

نکته ششم

به غذای خود بنگرید تا هسته ای و مویی و یا اجزای غیرقابل هضمی در آن نباشد.

نکته هفتم

انسان باید به غذای خود بنگرد تا متوجه باشد که آب و خاک و خورشید چگونه در خدمت تهیه غذا دست کمک به یکدیگر داده اند.

نکته نهم

به غذایتان بنگرید که گاه کمبود یک عنصر از آن (کلسیم) باعث تغییر شکل اندام می شود، کار دختران را هنگام زایمان به جراحی می کشاند و کمبود عناصر دیگر نیز هر کدام اثر مخصوصی بر بدن دارند.

نکته دهم

به غذایتان بنگرید که آیا غذایی که می خوردید سبب طول عمر و شادابی شما شده و یا این که اثر سوئی بر بدنتان گذاشته است؟

نکته یازدهم

درباره موریانه نوشته اند که چون کمبود نفرات در یکی از قسمت های سرباز، انباردار یا نظافت چی مشاهده می کنند، با دادن غذای مخصوص همان عده به وجود می آیند و امروز این فرضیه مطرح است که آیا بشر می تواند با غذا به دلخواه خود فرزندانی هوشیارتر و شجاع تر به وجود آورد؟ اما در اسلام این موضوع حل شده و سابقه 14 قرنی دارد.

و…

منبع: کتاب ارمغان تندرستی نوشته جمشید خدادادی
بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.