خواص گیاه علف ماست در طب سنتی

معرفی خواص علف ماست یا علف شیر

۱. طبع آن گرم و خشک است.

۲. کسانی که بیماری کبدی دارند از دمكرده برگ این گیاه استفاده کنند.

٣. جهت ناراحتی های کلیه و مثانه ۱۰ گرم از این گیاه را با یک لیتر آب سرد مخلوط کرده سپس حرارت دهید تا به جوش آید ۳ دقیقه بجوشد هنگامی که سرد شد روزی ۵ فنجان بنوشند این دمکرده در مورد ضعف و چرکی شدن کلیه نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

۴. جهت زخمها و بثورات با دمکرده شماره ۳ میتوان شستشو داد.

۵. جهت بیماری قند از جوشانده این گیاه مانند شماره ۳ استفاده شود.

۶. برای بیماری های سرطان نیز مفید می باشد تحت نظر پزشک مصرف گردد.

۷. برای بیماری صرع از دمکرده این گیاه استفاده گردد، تحت نظر پزشک مصرف گردد.

۸. جهت تهیه پنیر این گیاه را در شیر می زنند.

۹. قطع کننده خونریزی است.

۱۰. برای از بین بردن زگیل از شیره این گیاه روی زگیل بمالند.

۱۱. شیره این گیاه برطرف کننده یبوست است.

۱۲. جوشانده ریشه این گیاه برای اسهال مفید می باشد.

۱۳. دمکرده این گیاه ضد تشنج می باشد.

۱۴. جهت بیماری داء الرقص در دختران جوان ۳ گرم علف ماست را در ۲۵۰ سی سی آب دم کرده بنوشند.

۱۵. جهت رفع بیماری خنازیر شیره این گیاه را با پیه خوک مخلوط نموده به صورت ضماد بمالند.

۱۶. برای زخم های سوداوی و بیماریهای جلدی از روش شماره ۱۰ به صورت مالیدنی استفاده کنند.

۱۷. برای رفع اگزما، اولسرهای دير علاج و زخمهای سرطانی از گرد برگهای این گیاه استفاده شود.

۱۸. دمکرده این گیاه تصفیه کننده خون است.

۱۹. نوشیدن دمکرده این گیاه باعث طول عمر می گردد.

۲۰. افراد چاق به مدت یک هفته روزی ۳ گرم در ۲۰۰ سی سی آب سرد جوشانده دم کرده بنوشند.

۲۱. برای بیماران گال از جوشانده این گیاه نوشیده و شستشو دهند.

۲۲. برای تقویت نیروی جنسی از دمکرده ریشه این گیاه میتوان استفاده کرد.

۲۳. گونه ای از این گیاه را جهت ضد سم افعی نیز استفاده میکردند بدین صورت که ۲۰۰ گرم از عصاره برگ و گل و شاخه این گیاه را با سرکه سفید و کمی آب مخلوط کرده به مارگزیده می دادند.

۲۴. برای تسکین درد گوش عصاره این گیاه را با روغن گل بنفشه مخلوط کرده چند قطره در گوش بچکانند تحت نظر پزشک استفاده شود.

۲۵. نام های دیگر آن: بلسکی، شیر پنیر، علف شیر، يوقورت اوتی غالبون، قالیون، بقلة الافعی، پلنگ مشک، قوت البرية، بقلة اللبن، مات البين، خيشره، خيثره، حشيشة الصليب و مصفى الرعاة می باشد.

منبع: کتاب خواص گیاهان داروئی (محمدجواد هوشیار)