معرفی خواص گیاه آلاشنگ در طب سنتی

معرفی خواص آلاشنگ یا شنگ

۱. طبع آن سرد و خشک است.

۲. برای درمان بی اشتهایی از دمکرده ریشه این گیاه استفاده میشود.

۳. ریشه این گیاه خلط آور است به صورت دمکرده میل شود.

۴. بهترین روش استفاده از ریشه این گیاه به صورت خام در سالاد می باشد.

۵. برای التیام زخم های کهنه و رفع بوی بد آن از پودر برگ و گل خشک شده آن روی زخم بپاشید.

۶. خوردن ریشه این گیاه باعث دفع مواد سمی بدن می شود.

۷. خوردن ریشه خام این گیاه برای دیابت مفید می باشد.

۸. کسانی که رماتیسم دارند از این گیاه استفاده کنند آگرم در ۲۰۰ سی سی آب نیم ساعت جوشانده صبح ناشتا میل شود.

۹. برای درمان زخم معده از این گیاه استفاده شود.

۱۰. برای جلوگیری از سیلان خون رحم، واژن را با این گیاه شستشو دهید.

۱۱. مصرف برگ گیاه برای کلیه مضر می باشد بهتر است با عناب خورده شود.

۱۲. برای درمان کچلی ۶۰ گرم این گیاه را در یک لیتر آب جوشانده یک فنجان میل کنند و با بقیه آن سر را بشویند.

۱۳. برای سوختگی با آتش گل این گیاه را به صورت ضماد بگذارند.

۱۴. برای از بین بردن زگیل آب ریشه این گیاه را روی زگیل بگذارید.

۱۵. برای درمان میگرن و دردهای عصبی میتوان از ریشه شنگ به صورت دمکرده استفاده کرد.

۱۶. کسانی که از چاقی مفرط رنج می برند و یا سلولیت دارند از دمكرده این گیاه استفاده کنند.

۱۷. برای رفع نارسائی کبدی از این گیاه استفاده شود.

۱۸. خوردن این گیاه باعث تسکین دردهای آرتروز میگردد.

۱۹. نام های دیگر آن: اسليخ، شنگ، ذنب الخيل، لحية التيس، ریش بز خالدار، گیاه قندرون، سنسفيل، تسلسفيل، اسپلنج، آلاله شنگ، سلسفيل، اولمر، آش بچگان، اغلان آشی، جند و اسفلنج می باشد.

منبع : کتاب خواص گیاهان داروئی «محمدجواد هوشیار»