خواص گیاه قیچ در طب سنتی

معرفی خواص قیچ یا اسفند

* این گیاه در نقاط مختلف ایران با نام های متفاوتی شناخته می شود و گونه های متفاوتی دارد.

قيچ درختچه اي است همراه با انشعابات چوبي فراوان که در عرصه هاي بياباني بصورت پراکنده در جوامع گياهي درمنه دشتي مشاهده مي شود. ارتفاع متوسط اين درختچه تا 2/5 متر مي رسد . قيچ در نقاط مختلف ايران ، قفقاز ، افغانستان و پاکستان انتشار دارد .

رويشگاه هاي اصلي قيچ در ايران، جنوب شرقي شاهرود، استان یزد ، خراسان ، زنجان ، دامنه هاي مشرف به کوهستان سفيد آب و دشت کوير، ارتفاعات انارک و چوپانان مي باشد.

قيچ معمولا” در خطوط همباران ١٠٠تا ١٥٠ميليمتر بصورت طبيعي ايجاد رويشگاههاي مشجر مي نمايد.قيچ گياهي است بومي مناطق خشک و نيمه خشک در خاکهاي شور ، قليا و شور و قليايي که عمدتا” داراي آهک فراوان است ، بخوبي رويش دارد. گلهاي زرد اين درختچه پيش رس بوده و معمولا” در اواسط اسفندماه ظاهر مي شوند. بدنبال آن ميوه هاي بالدار حاوي سه عدد بذر، در اوايل ارديبهشت ماه بوجود مي آيند. وجود باله هاي نسبتا” بزرگ ميوه ، جابجايي بذر را توسط باد آسان کرده است. اين گياه بوسيله بذر و قلمه قابل تکثير است.

١. این گیاه ضد کرم است.

۲. قابض می باشد.

٣. به طور کلی همه گونه های این گیاه ضد کرم میباشند.

٤. از دمکرده برگ و تخم گونه ای از این گیاه به صورت استعمال خارجی به چشم میمالند.

۵. نام های دیگر آن: ایتوزارلیک، سی منگ، چاشوم، اسفند، چی پل، گل قیچ، شا آغاجی، گچ، قره قان، زرین چو، ریچ و شااودونی می باشد.

منبع: کتاب خواص گیاهان داروئی (محمدجواد هوشیار)